Een bijzonder weerzien

In april vertelde onze buurvrouw ons dat de broer van een collega van haar juist een meisje geadopteerd had uit Haiti en daar ook geweest waren. Wij waren benieuwd naar hun ervaringen en vroegen of wij contact met hen konden opnemen. Een paar dagen later kregen we het telefoonnummer van Kees en Karin. Het bleek dat hun dochtertje Berline uit hetzelfde tehuis kwam als Sherly en na even zoeken bleek dat wij foto’s hadden opgestuurd gekregen waar Sherly en Berline samen op stonden!


Sherly is de tweede van links, Berline de vierde van links.

We hebben een afspraak gemaakt en zijn een avond bij hen langs geweest. Ze vertelden uitgebreid over hun ervaringen in Haiti en over de eerste weken met Berline thuis. En wij waren natuurlijk één en al oor!

Kees en Karin waren mét Berline op Schiphol toen wij met Sherly in Nederland aankwamen. Het was ontroerend om te zien dat Sherly en Berline elkaar onmiddellijk herkenden.

Gisteren zijn we met Sherly bij hen op bezoek geweest. Wij vroegen ons af hoe Sherly het zou vinden, want het leek alsof de namen van haar vroegere vriendjes en vriendinnetjes wat waren weggezakt en ze er ook niet meer zo mee bezig was als toen ze pas bij ons was. Nou, ze vond het bijzonder leuk! Toen ze elkaar weer zagen, was Sherly heel even wat verlegen, maar dat was al snel voorbij, zeker omdat Berline een kadootje voor Sherly had! Ze hebben de verdere morgen heerlijk met elkaar gespeeld, soms samen, soms ieder voor zich bij elkaar. En dan wenkte Berline Sherly dat ze moest komen, en zei: “Sherly, kom!”. In het Nederlands. Dat klonk wel apart, dat die twee nu met elkaar in een mengelmoes van Kréyol en Nederlands spraken.





Berline en Sherly zullen elkaar vast nog vaker zien!